Dinsdag 27 Juni 2006 07:00, van paul prins, Categoriën: Algemeen, Boeddhisme

Ons bezoek aan het Wereldmuseum in Rotterdam van afgelopen zaterdag was eigenlijk tweeledig.

Natuurlijk voor de mooie tentoonstelling ‘Tibet en de Dalai Lama’s’, maar ook omdat er een hele bijzonder wereldtour op dit moment plaatsvindt:
de Heart Shrine Relic Tour.
Oftewel: het rondreizen van een hele bijzonder verzameling van hele bijzondere, boeddhistische relikwieën.

Tweeëneenhalfduizend jaar aan relikwieën: van de boeddha t/m recent overleden grote meesters.

De relikwieën zijn onder meer afkomstig van de historische boeddha Shakyamoeni, zijn voorganger Kasyapa Boeddha, zijn leerlingen Ananda, Sharipoetra en Maudgalyayana, de Indiase meesters Nagarjuna en Atisha, de Tibetaanse heiligen Yeshe Tsogyal, Milarepa, Je Tsong Khapa en Z.H. de eerste Karmapa.

Daarnaast bevat de collectie relikwieën van boeddhistische meesters uit de Theravada en andere tradities.

Naast stukjes bot en gefossiliseerd bloed bestaan de relikwieën voornamelijk uit zogenaamde ringsel.

Ringsel zijn kleine parelachtige kraalvormige objecten.
Ze worden in de as van grote meesters aangetroffen nadat zij zijn gecremeerd. Aangenomen wordt dat deze zeldzame verschijnselen het resultaat zijn van de spirituele realisaties van de meesters.

De ringsel zorgen voor overdracht van positieve energie en liefdevolle vriendelijkheid in het bijzonder, op iedereen die ermee in aanraking komt.

Ze zouden zich zelfs vermenigvuldigen, waarmee ze nog meer bijdragen aan vrede en geluk.

Ringsel zijn uniek voor het boeddhisme, zowel de Hinayana- als de Mahayana-tradities.
In andere religies tref je wel tanden, stukjes bot of kledingstukken aan, maar geen ringsel.

Het was overweldigend: zoveel liefde en kracht bij elkaar in één ruimte.

Je kon ook nog een zegening ontvangen met/van relikwieën van de boeddha Sakyamoeni zélf.

Dát was het allerheftigste wat ik tot nog toe heb meegemaakt.
Het is alleen heel moeilijk te omschrijven wat het met me deed en nog doet, maar misschien kun je vergelijken met het ontmoeten van je allergrootste idool, waarvan je dacht dat je die nooit zelf zou zien en spreken.